Saturday, June 26, 2010

இளவேனிற்காலத்து கவிதைகள் - 4

மீண்டும்
ஓர் முடிவிலாப் பகலின் தொடக்கம்
பூக்கள் உதிராத காலை
புட்கள் அடர்கிற
மரக்கிளையில்
மடை திறந்து பொழிகிற சப்தம்
இரக்கமில்லா மழைகம்பிகளில்
பற்றியலைகிறது
பறக்கத்துடிக்கிற மனது

Monday, June 21, 2010

மனிதனாக இருப்பதும் நெருடுகிறது!

மனிதனாக இருப்பதும்
சில சமயம் நெருடுகிறது

 
குருவிகளுக்கு இரையிடாமல்
நடந்து போகையில்

பிடித்த பாடலுக்கு நிற்காமல்
கடந்து செல்கையில்

மழை பெய்த தடத்தினை
மிதிக்க நடுங்குகையில்

நடு இரவின் நிலாமழையில்
நனையா திருக்கையில்

மனிதனாக இருப்பதும்
சில சமயம் நெருடுகிறது!

Thursday, June 17, 2010

இதுவுமது

ஒவ்வொரு
மரணத்தின் வாசலிலும்
உதிக்கிறது
இன்னொரு
உயிர்ப்பிற்கான வித்து

Wednesday, June 2, 2010

பிரபஞ்ச நடனம்

பின்னொரு இரவில்
மழை தேங்கிய
கனவுகளுள்
பிரவேசித்தாய் நீ!

பின்னொரு கனவில்
இருள் நடுவே
விளக்காய்
பிரகாசித்தாய்!

வைரக் கீற்றுகளாய்
சுடர்விட்ட
முடிக் கற்றைகளின் நடுவே
யட்சினியாய்
மிதந்தாய்!

பிரம்மாண்டம்
மறைத்த
கைப்பைக்குள்
என் கனவுகளையும்
சேர்த்து
ஒளித்தாய்!

இனி
வயதறியா பரிமாணங்களின்
சுழற்சியில்
ஒரு முறை
நீந்தி வா!
பகல் அழித்த இரவின்
தாரகைகள்
நம் மேலே
தெறித்து விழ!