Wednesday, March 28, 2012

பிச்சைக்கு மூத்த குடிவாழ்க்கை பேசுங்கால்...

போயின பல யாமங்கள்
நித்திரையற்ற என் சாநித்தியங்கள்
உங்களால்
சில சமயங்களில் பூசித்தும்
சில சமயங்களில் இம்சித்தும்
மடிந்திருக்கின்றன
வளைந்து கிடக்கிற மகரந்தக் காம்புகளை
கசக்கி எறிகிறீர்கள்
வண்டுகளாகிய நீங்கள்
அயர்ந்து கிடக்கிற வீட்டுப்பசுவின்
பால் புளித்துவிட்டதாகச் சொல்லி
என் இரத்ததை உறிஞ்சுகிறீர்கள் நீங்கள்
நிர்வாணத்தின் அழகு
உங்களின் கழுகுப்பார்வைக்குத் தெரிவதில்லை
அங்கம் அங்கமாய் நீங்கள்
வர்ணிக்கையில்
உங்கள் மனத்தில் வரிப்பது
என்னையா?
இல்லை உங்கள் கைமீறிப்போன
ஏதொவொன்றையா?
இயல்புகளை
எல்லாசமயங்களிலும்
நீங்கள் மறந்தே இருக்கிறீர்கள்
உங்கள் நினைவில் இருப்பதெல்லாம்
கைக்கெட்டும் தூரத்தில்
இருக்கிற அமுதம் அல்ல
தொலைவில் இருக்கிற
கொடும் விஷம்
உங்கள் சந்ததிகளை
கொன்று தூக்கியெறிகிற
கடைசி ஆயுதம்
என் கைகளில்தான் இருக்கிறது
என்ற நிதர்சனத்தை நீங்கள்
புறக்கணிக்கிறீர்கள்
நினைவில் கொள்ளுங்கள்
நீங்கள் வேண்டும் போதெல்லாம்
மதுமயக்கம் தருகிற என் கண்கள்
சில சமயங்களில்
எரிதழல்களையும் வீசக்கூடும்

Saturday, March 10, 2012

மரணத்தின் வாசலில் ஜனிக்கிற உண்மை விளக்கத்திற்கான வேனிற்காலத்துக் கவிதை

அனைத்து இரவுகளும் கைவிட்ட
வேனிற் பொழுதொன்றில்
மீளத் தெரிகிறது
முந்தைய இரவின் பிறை
அழுகிய பிணத்தின் விரல் எலும்பை
சுத்தி செய்து
புகை பிடிக்கின்றன
சாம்பல் நிற தேவதைகள்
தெய்வம் இனி தேவையில்லை
மானுட பிலாக்கணங்களை நிராகரிக்கிற
கலங்கிய வெளிக்குள்
கசந்து வீசுகிறது
இரத்தத்தின் மணம்
சாத்தானின் வருகை இன்று
மண்டை ஓடுகளை பொறுக்கி
வரப்போகிற ஏதோ ஒரு இரவின்
போதை தெளிந்த தருணத்தில்
குருதி புசிப்பதற்காக
சேகரிக்கிறேன்
நான்
இருள்
சாத்தான்
மானிடன்
பிணத்தின் கருவறைக்குள்
கூடுகட்டி வாழ்கிறது
ஒரு பிஞ்சு
எத்தனையோ மாதங்கள்
உள்ளிருந்து
அலுத்துப்போய்
இரத்தமும் நிணமுமாய்
வெளிவந்து விழுகிறது
அது
எதற்கும் திரும்பிப் பாருங்கள்
சவுக்குளால் அடிக்கப்பட்டு
இரத்தம் வழிகிற முகத்துடன்
ஆயிரம் ஆயிரம் உண்மைகள்
சாத்தானின் வடிவில்
உங்களுக்கு அருகிலேயே அமர்ந்திருக்ககூடும்

*****************************************************
உடைந்த பேனா முனையைக் கொண்டு
அரையிருளில் எழுதுகிறேன் இதை!

Monday, March 5, 2012

உயிரற்ற எழுத்துக்களைக் கொண்டு...

கவிழ்ந்து கிடக்கிற சர்ப்பத்தின் முதுகாய்
வழவழத்து ஓடுகிறது காலம்
அவிழ்க்கப்படுகிற
மர்ம முடிச்சுகளாய்
எழுதி முடிகின்றன எம் எழுத்துக்கள்
தனித்தனியே புரண்டு விழுந்து
பறந்து திரிகிற எம் எழுத்துக்களை
உங்களாலோ என்னாலோ
விளங்கிக் கொள்ளவியலாது
ஒவ்வொரு வண்ணமாய்
விளங்கி
நெளிந்து
புரண்டு
கலைந்து
பின்
அவை உயிர்த்து எழுந்தபின்
அவற்றை இன்னதென விளங்கிக் கொள்கிறேன்
அவற்றை இன்னொன்றாய் நீங்கள் விளங்கிக் கொள்கிறீர்கள்
தன் விளக்கம் எதுவென அறியாமல்
சுயம் இழந்து
எரிந்து போகின்றன எம் எழுத்துக்கள்
எரிந்த சாம்பலில்
சில அடிமை எழுத்துக்களை உயிரிப்பிக்கிறேன்
அவற்றைக் கொண்டு
எழுதிக்கொள்கிறேன் எனது வெற்றிச் சரிதத்தை
இன்னமொரு வெற்றிச் சரிதத்தை எழுத 
ஆயிரம் ஆயிரம் கதைகள் உண்டு என்னிடம்
ஆனால் உயிரற்ற எழுத்துக்களைக் கொண்டு
என்ன எழுத!