Saturday, June 26, 2010

இளவேனிற்காலத்து கவிதைகள் - 4

மீண்டும்
ஓர் முடிவிலாப் பகலின் தொடக்கம்
பூக்கள் உதிராத காலை
புட்கள் அடர்கிற
மரக்கிளையில்
மடை திறந்து பொழிகிற சப்தம்
இரக்கமில்லா மழைகம்பிகளில்
பற்றியலைகிறது
பறக்கத்துடிக்கிற மனது

2 comments:

பத்மா said...

அழகு கவிதை

நாளைப்போவான் said...

நன்றி பத்மா! :)