Saturday, March 10, 2012

மரணத்தின் வாசலில் ஜனிக்கிற உண்மை விளக்கத்திற்கான வேனிற்காலத்துக் கவிதை

அனைத்து இரவுகளும் கைவிட்ட
வேனிற் பொழுதொன்றில்
மீளத் தெரிகிறது
முந்தைய இரவின் பிறை
அழுகிய பிணத்தின் விரல் எலும்பை
சுத்தி செய்து
புகை பிடிக்கின்றன
சாம்பல் நிற தேவதைகள்
தெய்வம் இனி தேவையில்லை
மானுட பிலாக்கணங்களை நிராகரிக்கிற
கலங்கிய வெளிக்குள்
கசந்து வீசுகிறது
இரத்தத்தின் மணம்
சாத்தானின் வருகை இன்று
மண்டை ஓடுகளை பொறுக்கி
வரப்போகிற ஏதோ ஒரு இரவின்
போதை தெளிந்த தருணத்தில்
குருதி புசிப்பதற்காக
சேகரிக்கிறேன்
நான்
இருள்
சாத்தான்
மானிடன்
பிணத்தின் கருவறைக்குள்
கூடுகட்டி வாழ்கிறது
ஒரு பிஞ்சு
எத்தனையோ மாதங்கள்
உள்ளிருந்து
அலுத்துப்போய்
இரத்தமும் நிணமுமாய்
வெளிவந்து விழுகிறது
அது
எதற்கும் திரும்பிப் பாருங்கள்
சவுக்குளால் அடிக்கப்பட்டு
இரத்தம் வழிகிற முகத்துடன்
ஆயிரம் ஆயிரம் உண்மைகள்
சாத்தானின் வடிவில்
உங்களுக்கு அருகிலேயே அமர்ந்திருக்ககூடும்

*****************************************************
உடைந்த பேனா முனையைக் கொண்டு
அரையிருளில் எழுதுகிறேன் இதை!

No comments: