Friday, May 21, 2010

வாழ்வும் வீழ்வும்

கரிய திரையில்
எங்கோ தோன்றி
எங்கோ மறைகிறது
ஒரு மின்மினி
கால் படாத தரையில்
சுவடு பதிய
நடந்து
பாசி மண்டிய குளத்துள்
அது
அமிழ்கிறது
அரை நாழிகையின்
கணத்தில்
முற்றிலுமாய் விளங்கிற்று
என்
வாழ்வும் வீழ்வும்..

4 comments:

VELU.G said...

நல்ல கவிதை

【♫ஷங்கர்..】™║▌│█│║││█║▌║ said...

அருமை! :)

padma said...

உண்மைதான் ..எல்லாமே கண நாழிப் பொழுது தான்

நாளைப்போவான் said...

நன்றி வேலு
நன்றி ஷங்கர்
நன்றி பத்மா...

:))